یکی از اساسی ترین عوامل موفقیت برنامه های کلان هر کشوری، نوع ساختار و سازماندهی است که برنامه ها و فرآیندها در چارچوب آن اجرا می شوند، زیرا نوع و شیوه ساختاربندی و سازماندهی مشخص می کند وظیفه، مسئولیت و اختیار هر کسی چیست و در مقابل چه کسی پاسخگوست. از مزیت های ساختاربندی و سازماندهی، کاهش تداخلات و دوباره کاری ها در اثر شفافیت وظایف و مسئولیت ها، صرفه جویی در وقت و هزینه و آسانی ارزیابی عملکرد مجریان است و سرانجام اهداف تعیین شده کاراتر و اثربخش تر محقق خواهد شد. چرخه نوآوری  به طور عام و علم و فناوری به طور خاص، به دلیل ماهیت پویا و چندبعدی که دارد و با توجه به بازیگران سازمانی متعدد که در آنها نقش ایفا می کنند، از جمله فرآیندها و برنامه های مهم و راهبردی هستند که بدون داشتن ساختار سازمانی تدوین شده با توجه به واقعیات ملی و بین المللی نمی توان با آنها اهداف و ا اغراض سیاستگذاران و برنامه ریزان این حوزه را محقق کرد.

ویژگی این کتاب این است که در آن سعی شده است نحوه سیاستگذاری، ساختار و تشکیلات کلان علم و فناوری هم در کشورهایی بررسی شود که زیربناهای مورد نیاز علم و فناوری آنها با کشورمان کاملا متفاوت است و هم در کشورهایی که قرابت و مشابهتی نسبی در این زمنیه با ایران دارند تا ان شاءالله بهره برداران و سیاستگذاران بتوانند با استفاده از تفاوت ها و تشابهات هر یک موجبات غنای هرچه بیشتر سیستم مدیریت کلان چرخه نوآوری را فراهم کنند.