دوشنبه ٣٠ دی ١٣٩٨-
close
خدمات الکترونیک
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
[عضویت]
صفحه اصلی > آرشیوها > آرشیو میزگردها 


چاپ
گزارشی از یک نشست هم‌اندیشی؛

صاحبنظران درباره ورود دانشگاه‌ها به بحث تجاری‌سازی فناوری چه می‌گویند

اقتصاد دانش بنیان مبتنی بر محصولات دانش بنیان و خدمات دانش بنیان است، آنچه که در کشور ما به خوبی اتفاق افتاده ارایه خدمات دانش بنیان است که در آن هیچ ابهامی وجود نداشته و فرهنگ آن کاملا جا افتاده است.

اقتصاد دانش بنیان مبتنی بر محصولات دانش بنیان و خدمات دانش بنیان است، آنچه که در کشور ما به خوبی اتفاق افتاده ارایه خدمات دانش بنیان است که در آن هیچ ابهامی وجود نداشته و فرهنگ آن کاملا جا افتاده است.

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، جلسه هم اندیشی تجاری سازی فناوری با حضور برخی از روسا و مدیران دانشگاه های کشور و به منظور بررسی راهکاری تجاری سازی فناوری در دانشگاه ها در محل معاونت علمی و فناوری برگزار شد. حاصل این نشست در ادامه می آید.
دکتر سرکار دبیر ستاد توسعه فناوری نانو: اقتصاد دانش بنیان مبتنی بر محصولات دانش بنیان و خدمات دانش بنیان است، آنچه که در کشور ما به خوبی اتفاق افتاده ارایه خدمات دانش بنیان است که در آن هیچ ابهامی وجود نداشته و فرهنگ آن کاملا جا افتاده است.
با توجه به آزادی عمل متخصصان ما آنها برای حفظ منافع خودشان هم که شده بهترین فعالیت های تخصصی را که آموزش دیده اند و منبع درآمد بالایی هم دارد به مردم ارایه می کنند و می فروشند که در اصل این کار هم منافع ملی و هم منافع شخصی دارد.
در این زمینه باید فرهنگ این موضوع جا بیفتد که اگر فردی با تخصص خودش و با نوآوری به یک کالا تبدیل می کند نباید موانع و ابهاماتی را سر راه داشته باشد بلکه این موضوع باید به یک ارزش تبدیل شود.
امیداست با این حرکت یک جهشی در دانشگاه ها ایجاد شود زیرا اعتقاد ما بر این است که حداقل 10 درصد از اعضای هیات علمی ظرفیت این کار را دارند و باید آنهایی که ظرفیت و پتانسیل لازم را ندارند دانشگاه نگاه مثبت داشته باشد و باید آنها را حمایت کند زیرا آنها اشتغال تخصصی ایجاد می کنند و نیازهای کشور را برطرف می کنند و نگاه سازنده ای داشته باشیم.
دکتر فتح اللهی، معاون پژوهش و فناوری دانشگاه تربیت مدرس: بحث اقتصاد دانش بنیان و استقرار چنین اقتصادی در ایران یک بحث پیچیده ای است که راه ورود به آن به این شکل نیست که ما اگر در یک واحد ساختاری روی تحقیق و فناوری برنامه ریزی کرده ایم حتما اقتصاد دانش بنیان را در کشور داریم. در زمینه ساختار بحث تجاری سازی دستاوردهای دانشگاهی چه ضرورتی دارد که حتما همان مبتکر یا محقق دانشگاهی در پدیده تجاری سازی و بنگاه داری هم وارد شود. با توجه به اینکه ماهیت دانشگاه همواره چشمه علم و دانش بوده چگونه می توان این تفکر را سازگار کرد. در بدنه اقتصاد فعلی ایران به عنوان که یک اقتصاد منبع بنیان است دانشگاه ها چه جایگاهی دارند و با چه فرآیندها،ضوابط و مقرراتی این جایگاه ها حفظ شده و نقش بازی می کند زیرا فعلا برای دانشگاه ها نقش اقتصادی تعریف نشده است.
چرا ما نباید اینطور نگاه کنیم که یک ساختاری طراحی شود تا تجاری شدن دستاوردها را توسط متخصصین بررسی کرده و فرآیند تجاری سازی آن را جور دیگری مدل کنیم؟ موضوع اصلی بحث تغییر اقتصاد ایران است،اقتصاد ایران در حال حاضر مبتنی بر منابع طبیعی بوده و قراراست با یک طراحی به یک اقتصاد دانش بنیان که پایه و اساسش منبع تمام نشدنی باشد تبدیل شود.اقتصاد موضوع نظام بوده و باید الگویی برای آن طراحی شده و برای اجرای آن نیز ضوابطی تعریف شود.الگوی انتقال ما از اقتصاد سنتی مبتنی بر منبع به اقتصاد دانش بنیان به چه شکل خواهد بود و اگر قرار است علم و فناوری در رفاه مردم تاثیر گذار باشد باید یک برنامه کلان برای آن طراحی شود.کاسب کاری در اقتصاد ایران الگوی خودش را دارد ولی ما باید اقتصاد را با یک طراحی تغییر داده و به یک سیاست بسنده نکنیم و دامن زدن به ایجاد شرکت های دانش بنیان کفایت نمی کند هر چند که سیاست خوبی است.
دکتر امانی زاده: در بحث اقتصاد دانش بنیان باید الگویی تعریف شود تا ببینیم در برنامه کلان کشور، دانشگاه ها چه جایگاهی را خواهند داشت یا دارند یا بر مبنای آن مدل خود وزارت علوم، معاونت علمی، بخش سرمایه گذاری و وزارتخانه های مرتبط چگونه ورود می کنند تا ما بتوانیم شرکت های دانش بنیان را داشته باشیم.
دانشگاه تهران نیز در این زمینه یک الگویی را پیاده کرده و مصوباتی هم داشته و یک کارگروه اقتصاد دانش بنیان نیز تشکیل داده است.در این راستا آیین نامه ای نیز برای رویالیتی تدوین کرده که ابعاد مختلف تجاری سازی و نحوه تعامل استاد با شرکت های سرمایه گذار،فروش دانش فنی و حتی خود استاد هم بخواهد شرکت بزند را در این آیین نامه دیده ایم و جلساتی نیز تشکیل شده تا مشخص شود که مرجع ارزش گذاری دانش فنی کجاست که در حال حاضر یکی از بزرگترین چالش های ما است. این حرکت که از سوی معاونت علمی شروع شده بسیار مناسب بوده هم برای دانشگاه ها و هم برای اساتید، البته تنها باید دراین آیین نامه مشخص شود که حق و حقوق دانشگاه چقدر است و ریز جزییات آن بررسی شود.
بحث فروش دانش فنی و طراحی مدل آن، ایجاد دفاتر انتقال فناوری و چالش در حوزه مدیریتی از دیگر مواردی است که باید بررسی شود.
دکتر ارشاد لنگرودی سرپرست دانشگاه شیراز: ورود به این موضوع،بحث تبدیل علم به ثروت است و نیاز جدی دانشگاه ها به آن زیرا دانشگاه ها چاره ای جز ورود به این موضوع ندارد زیرا اگر دانشگاه در بحث اقتصاد و اشتغال پیشرفت کند کشور نیز پیشرفت می کند.
ورود به این بحث نیاز به مقدماتی دارد زیرا ما بای بدانیم که اساتیدی که می خواهند در بحث اقتصاد دانش بنیان و تجاری سازی وارد شوند باید چطور کار را انجام دهند و در این خصوص باید آیین نامه ای تنظیم شود تا رابطه مالی و خدماتی، آموزشی و پژوهشی اساتید با دانشگاه ها به طور شفاف تعریف شود.
بحث دوم بحث جایزه و حمایت از دانشگاه ها است که بسیار حایز اهمیت است.
دکتر کافی رییس دانشگاه فردوسی مشهد: برای ورود به این موضوع باید دانشگاه ها به این نکته توجه داشته باشند که با توجه به ایجاد فناوری و تجاری سازی آن، از حرکت در مرزهای دانش باز نمانیم و دانشجویان نخبه به سمت تولید فناوری ها نرفته و از تولید علم روز غافل بمانند.
نکته بعد این که اگر بنا داریم استادان و دانشگاه را به سمت تولید فناوری های مورد نیاز کشور ترغیب کنیم باید به بحث تدوین آیین نامه ارتقاء به طور جدی بپردازیم. بحث بعدی بحث معیارهای کمی سازی است که با توجه به تجاربی که دانشگاه مشهد در این زمینه داشته باید به طور جدی به این موضوع پرداخته شود. و نکته بعدی اینکه اگر یک فناوری در یک پایان نامه ایجاد شده باید به همراه فناور آن حمایت شده و به بازار معرفی شود. ای کاش می شد به جای اینکه دانشگاه ها فناوری های تولید کنند و برخی از آنها توسط بازار جذب شوند باز هم مسیر تولید فناوری به سفارش بازار را پی می گرفتیم.
دکتر ایران نژاد معاون سابق پژوهش فناوری دانشگاه فنی امیر کبیر: سهم پژوهش ما در GDP کم بوده که باید وزارت علوم این موضوع را پیگیر ی کند زیرا اگر ما به بحث پژوهش اهمیت می دهیم باید طبق عدد استانداردی که وجود دارد آن را بسنجیم.
در مورد فناوری نیز باید گفت مشکل اجرای قانون حمایت از شرکت های دانش بنیان که چند سال به دلیل ناهماهنگی وزارت علوم و معاونت علمی زمین مانده بود که حالا این مشکل حل شده و هماهنگی های لازم انجام شده و ما امیدواریم تا این قانون اجرا شود.
مشکلات دیگری نیز در خصوص ورود به این بحث وجود دارد که یکی از آنها، بازبینی نظام تامین منابع مالی و امکانات مراکز رشد و کار آفرینی مستقر در دانشگاه است. تعیین نوع ارتباطات تصدی گری وزارت علوم نسبت به مراکز رشد وپارک ها و ارایه الگویی برای تعیین نحوه مشارکت دانشگاه ها در شرکت های و دانش بنیان و دانشگاهی از دیگر مشکلات موجود است.
ارایه الگویی برای تاسیس راهبری و نظارت بر شرکت های دانش بنیان و تعیین تکلیف در خصوص بندهایی از آیین نامه اجرایی که به عهده دانشگاه ها گذاشته شده نیز از سایر مشکلاتی است که به نظر بنده رسید.
دکتر اصفهانی: ما در سه سطح ابهاماتی داریم که سطح اول آن مشخص نوبدن نقش دانشگاه در زنجیره علم و فناوری است. تعیین ساختار داخلی دانشگاه برای ورود به این ماموریت و تعریف مرز نوع فعالیت برای اعضای هیات علمی دانشگاه از دیگر ابهاماتی است که وجود دارد و باید به آنها به طور جدی پرداخته شود.
همچنین بحث حمایت های روشن از این شرکت ها و مراکز رشد و تعیین تکلیف بحث مالکیت فکری آنها از دیگر مواردی است که باید به آن پرداخته شود. به همین دلیل امید است تا برگزاری این چنین جلساتی تداوم داشته باشد تا با مشورت و همفکری به یک توافق فکری در این زمینه رسیده و بعد آیین نامه جامعی نیز تدوین شود.
مهندس دهبیدی پور مدیر مرکز رشد دانشگاه صنعتی شریف: من الگوی رویالیتی را بر مبنای تجربه ترجیح میدهم، ما دانشگاه ها سهامدارانی خوبی نیستیم و به هر حال ما بخش دولتی هستیم و سهامداری نیز پیچیدگی های زیادی دارد به همین دلیل بهتر است که پای دانشگاه ها به بحث سهامداری باز نشود.


*از محققان و فرهیختگان گرامی برای بحث و تبادل نظر در حوزه های مختلف سیاستگذاری و مدیریت علم و فناوری دعوت می شود تا دیدگاه های خود را برای انتشار در فضای مجازی از طریق پایگاه اطلاع رسانی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری به نشانی isti.ir ارسال کنند.
پایان پیام/26






©تمامی حقوق متعلق به این سایت و برای معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری محفوظ می باشد.www.isti.ir